Artykuł z numeru: 7/2010
Łąki po powodzi
Po tegorocznych powodziach wiele obiektów hydrotechnicznych w dolinach rzecznych zostało zniszczonych. Trzeba je jak najszybciej odnowić.
Wskutek długotrwałego zalewu ruń trawiasta w międzywalach została zupełnie zniszczona. Zdjęcie: Panek
Międzywala rzek zajmuje grupa łąk łęgowych, zwykle na madach, czasami z udziałem gleb mułowo-torfowych. W okresie powodzi woda rozlewa się na całej powierzchni łąk. W zależności od napływającej ilości stagnuje przez określony czas. Typologicznie jest to łęg rozlewiskowy, na którym przewodnią grupą roślin są turzyce i niektóre trawy rozłogowe (mozga trzcinowata i wyczyniec łąkowy), a brakuje motylkowatych. Takie półnaturalne łąki wytrzymują długotrwałe zalewy (30-45 dni).
Odtworzyć półnaturalne łąki
Na wyższych tarasach dolinowych znajdują się łąki łęgowe właściwe zmiennie uwilgotnione, które porastają zbiorowiska wyczyńcowe lub wyczyńcowo-wiechlinowe. Za wałami ochronnymi, na terenach tzw. zawala, na glebach żyznych (gleby brunatne, głębokie mady średnie i zwięzłe), występują bogate zbiorowiska roślinne z udziałem rajgrasu francuskiego, kupkówki pospolitej i wyczyńca łąkowego. Takie łąki rajgrasowo-wyczyńcowe mogą wyprodukować ponad 5 t/ha siana. Wiele takich właśnie łąk w dolinach Odry, Warty i Wisły ze względu na żyzne siedliska zamieniono na pola uprawne.
prof. Piotr Julian Domański
Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych
w Słupi Wielkiej
