Artykuł z numeru: 7/2010
Odmiany rzepaku do siewu 2010
Sporym wyzwaniem jest wprowadzanie do uprawy coraz lepszych odmian mieszańcowych rzepaku ozimego. Obecnie plonują one lepiej od czołowych populacyjnych średnio o 10%.
Odmiany mieszańcowe plonują średnio o 10% wyżej niż populacyjne. Zdjęcie: Panek
Już od kilku lat badania odmian rzepaku nakierowane są na większą precyzję wszelkich zabiegów uprawowych, ocen i pomiarów. W związku z napływem do badań coraz większej liczby odmian, uzasadnione jest stawianie wyższych wymagań produkcyjnych, przy jednoczesnym ograniczaniu nawożenia azotowego oraz zmniejszaniu potrzeby stosowania fungicydów i regulatorów wzrostu.
Sporym wyzwaniem technicznym i agrotechnicznym jest wprowadzanie do uprawy coraz lepszych odmian mieszańcowych. Wymaga to bardzo starannego przygotowania gleby pod zasiew i posiadania precyzyjnych siewników. Ich uprawa może stanowić kolejny przełom w agrotechnice rzepaku, porównywalny z wprowadzonym przed laty „siewem na gotowo” jednokiełkowych buraków cukrowych czy siewem punktowym kukurydzy.
Coraz więcej mieszańców w doborze
Obecnie zarejestrowanych jest 87 odmian („00”) rzepaku ozimego, w tym 52 populacyjne i 35 mieszańcowych. Wykaz 74 odmian wpisanych do krajowego rejestru oraz 5 z Katalogu Wspólnotowego (CCA) znajdujących się w badaniach podano w tabeli 1. Natomiast 13 odmian populacyjnych wpisanych do krajowego rejestru, lecz wycofanych z doświadczeń PDO przez COBORU przez okres 3 i więcej lat, ze względu na niezadowalające wówczas plonowanie to: Amor, Bosman, Bristol, Capio, Carina, Cazek, Contact, Kana, Lirajet, Marita, Rasmus, Spencer i Wotan. Kilka kolejnych odmian zostało zawieszonych w badaniach.
Stefan Heimann
Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych
w Słupi Wielkiej
