Powierzchnia uprawy pszenicy jarej w Polsce wynosi blisko 350 tys. ha. Jednak jej popularność powoli maleje. Średni krajowy udział pszenicy jarej w strukturze zasiewów zbóż za lata 2006-2008 wyniósł zaledwie 4,4%. Największe znaczenie miała w województwie zachodniopomorskim (10%), zaś najmniejsze w wielkopolskim i kujawsko-pomorskim (2%).

Odpowiednia odmiana i dostosowana do niej poprawna agrotechnika warunkuje uzyskanie wysokich plonów o pożądanej jakości. W tabeli zamieszczono trzyletnie wyniki ważniejszych cech rolniczo-użytkowych odmian pszenicy jarej. Uszeregowano je według malejącego plonu ziarna na przeciętnym poziomie agrotechniki (a1) w poszczególnych grupach technologicznych. Pominięto w niej jedynie odmiany Torka (grupa E), Hezja, Histra (grupa A), Banti, Helia (grupa B) oraz Pasteur (grupa C), które nie były badane w ostatnich 3 latach. Prezentowane wyniki pochodzą z doświadczeń PDO, a także rejestrowych (dla nowej odmiany).